Aktualności

Kiks Garrinchy. Tort żałobny
"Autorzy transmisji nie mieli tego dnia łatwo. Musieli zrobić coś wyjątkowego. Zdecydowali się wycofać komentatorów – wyszło trochę tak, jakby usunęli wisienkę z tortu, jedną warstewkę czekolady lub odtłuścili wierzchnią warstwę bitej śmietany. Ale to cały czas był tort, a żałoba to czas postu" - pisze Adam Adamczyk w kolejnym felietonie.
... linekerem. Kumpel od dziecka kibicuje Realowi (Hugo Sanchez, Emilio Butragueňo, Manuel Sanchis, Martin Vàzquez, Francisco Buyo – grali wtedy z reklamą „Parmalat”, już po „Zanussi”). To do dzisiaj jego legendarna drużyna, ta z Zidane i Roberto Carlosem jest, jak twierdzi, tylko dodatkiem do dziecięcej miłości. Moje początkowe admiracje piłkarskie były zmienne – Juventus z Bońkiem i Platinim, Belg Jan Ceulemans, ale i bramkarz grecki Nikos Sarganis (grał z Polską w Zabrzu ubrany na czarno ... więcej

Kiks Garrinchy. Studium i punctum mundiali
"Zapiekły kibic liczy czas w oparciu o czteroletni cykl piłkarskich mistrzostw świata. Ktoś się urodził rok po mistrzostwach w Chile, ktoś brał ślub w dniu meczu Polski z Niemcami i tak dalej…" - felieton Adama Adamczyka.
... lineker; nożyce Negrete; wiem, że to banalne – ale bramki Maradony w meczu z Anglią; porażka Brazylii w meczu z Francją (cieszyłem się jak głupi!); rozczarowanie po meczu Francji z RFN; w finale chyba kibicowałem Argentynie; „Onze” – „Le Numero Souvenir” – na okładce fotka Maradony i tytuł Le sacre du Maradona; gra w piłkę na Łęgach Dębińskich. Włochy 1990. Obiektywnie były to nudne mistrzostwa, ale nie dla mnie: pierwszy turniej obejrzany w całości; Kamerun! lineker! Kolumbia ... więcej

Kiks Garrinchy. Platini
"Francuzi przyjechali w sierpniu 1991 roku na towarzyski mecz z Polską. Byli wtedy najlepszą drużyną Europy i sprali nas przy Bułgarskiej 5 do 1. Wybraliśmy się z kolegą na boczne boisko Lecha, usiedliśmy na trawie i mieliśmy prawie dwie godziny radochy – wszystko z odległości kilku metrów" - kolejny felieton Adama Adamczyka z cyklu "Kiks Garrinchy"
... linekera, Gascoigne’a, Cantony, Papina, Amorosa, Eto’o, Saravakosa… Z bardzo bliska widziałem dwie rzeczy, które zrobiły na mnie wielkie wrażenie. O drugiej napiszę innym razem. Pierwszą był trening reprezentacji Francji na bocznym boisku Lecha. Francuzi przyjechali w sierpniu 1991 roku na towarzyski mecz z Polską. Byli wtedy najlepszą drużyną Europy i sprali nas przy Bułgarskiej 5 do 1. Wybraliśmy się z kolegą na boczne boisko Lecha, usiedliśmy na trawie i mieliśmy prawie dwie godziny ... więcej

Gary lineker, piłka i ja (część I)
"Nie będzie to opowieść statystyczna, postaram się unikać liczb, nie zaglądać jakoś specjalnie do książek. Niech przemówi pamięć – przewodniczka po czasach dzieciństwa, kiedy fascynacja piłką dopiero się rodziła. Będzie to zatem historia szczątkowa, pozbawiona linearności – tak, jak pokawałkowane jest wspominanie dzieciństwa i wczesnej młodości, kiedy zwracamy uwagę przede wszystkim na charakterystyczne epizody; opowieść sentymentalna, a na poły melancholiczna – kiedy bowiem mój ówczesny idol kończył swą profesjonalną karierę piłkarską, miał mniej lat, niż ja dzisiaj, kiedy piszę te słowa".
... lineker był jedynym piłkarskim idolem mojego dzieciństwa. W Anglii popularność piłkarza nie maleje, starsi kibice doskonale pamiętają jego bramki (my Polacy w szczególności), jednak od zakończenia kariery przez angielskiego piłkarza minęło już lat kilkanaście, młodsi fani futbolu nie mogą pamiętać go z wizyt na stadionach ani transmisji telewizyjnych. Nie będzie to opowieść statystyczna, postaram się unikać liczb, nie zaglądać jakoś specjalnie do książek. Niech przemówi pamięć ... więcej

Gary lineker, piłka i ja (część II)
"Strzał był lekki. Oddany od niechcenia i w sam środek bramki. Zaraz potem strzelec z grymasem ni to śmiechu, ni to niesmaku z powodu słabo wykonanej roboty spuścił głowę i truchtem pobiegł w kierunku środka boiska. Myślę, że to bardzo ważne – by ustalić charakterystykę tego grymasu. To jedna z kluczowych kwestii opowieści. Jeśli niesmak i zażenowanie – sprawa jest prosta, brak koncentracji. Dzisiaj to brzmi naiwnie, ale myślę, że lineker nigdy nie strzeliłby karnego po tak ewidentnym błędzie sędziego, to nie byłoby to – wbić tak niesprawiedliwego gola, w ten sposób wyrównywać rekord Charltona. Myślę, że ten strzał to było w istocie podanie do bramkarza, oddanie sprawiedliwości Brazylii i przywrócenie honoru sobie, z całym majestatem nieco staroświeckiego uroku całej sytuacji".
... lineker miał nienaganne – 43 bramki w nieco ponad stu meczach. To nie jest w końcu zły wynik. Ale będę się upierał, że podpisanie kontraktu z Tottenhamem było w sumie dobrym posunięciem. lineker strzelał gole w Barcelonie, ale typowo angielski snajper nie nadaje się chyba do śródziemnomorskiej kultury piłkarskiej. Nawet te trzy gole wbite Realowi – to nie były piękne bramki – to raczej trzy strzały wbite w serce, trzy gwoździe do trumny, bezwzględne, zimne jak oczy rekina. Gra linekera ... więcej

Fenomenologia futbolu, czyli jak pokochałem białe trykoty
"Kiedy emitowano piłkarski mecz, z mojego punktu widzenia zawsze grali 'jaśni' z 'ciemnymi'. Określenia w rodzaju Rosso-Neri czy Blaugrana, których tak namiętnie używają dziś sportowi sprawozdawcy, były dla mnie pozbawione sensu. [...] Pewnego wieczoru oglądałem z ojcem mecz. To były rozgrywki Pucharu Europy lub Pucharu UEFA, dziś nie potrafię tej kwestii rozstrzygnąć. Jak zwykle grali 'jaśni' z 'ciemnymi'. Tym razem jednak ci pierwsi byli jaśniejsi niż zwykle. Występowali w śnieżnobiałych koszulkach" - miłość do Królewskiej Bieli, która wykiełkowała przed czarno-białym telewizorem, opisuje Tomasz Zarębski.
... lineker (dystyngowany supersnajper), Maradona (futbolowy bóg i diabeł w jednym), niecelna przewrotka Bońka (definitywny koniec ery sukcesów naszej reprezentacji). I oczywiście woreczki z wodą rzucane zawodnikom w trakcie gry z powodu piekielnego upału. To pamięta większość kibiców, lecz dla mnie podczas tej słonecznej imprezy wydarzyło się coś jeszcze. Po raz pierwszy zobaczyłem na boisku Emilio Butragueno i Hugo Sancheza. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że już niebawem przepadnę z kretesem. ... więcej