Aktualności

Kiks Garrinchy. O książce piłkarskiej
"Patrzę na półkę: mnóstwo godnych polecenia książek. Pełna smutnego humoru autobiografia George’a besta; wspomnienia o piłce nożnej międzywojnia pióra Stanisława Mielecha; słynna „Futbolowa gorączka” Nicka Hornby’ego; nie tak dawno wydana i tym bardziej godna polecenia „Moja historia futbolu” Stefana Szczepłka...".
... besta; wspomnienia o piłce nożnej międzywojnia pióra Stanisława Mielecha;  słynna „Futbolowa gorączka” Nicka Hornby’ego; nie tak dawno wydana i tym bardziej godna polecenia „Moja historia futbolu” Stefana Szczepłka, pełna anegdot i reprodukcji pamiątek z przebogatej kolekcji autora; dwie angielskie książki poświęcone historii strojów piłkarskich. Prawdziwy las rzeczy… A w tym gąszczu niewielka, świetnie napisana (nie ustępuje Osiatyńskiemu!) reporterska opowieść o mundialu ... więcej

Karta trenera w Katyniu
Kiedy w 1943 wydobyto ze wspólnych mogił ciała, większość ofiar została zidentyfikowana na podstawie dokumentów [...]. Odkryto wtedy między innymi człowieka o numerze 3.624. Cyfry, oznaczające dokumenty, pozwoliły przywrócić mu nazwisko: Marian Spoida. Był jedynym odnalezionym w Katyniu, który posiadał kartę członka klubu sportowego, trenera Warty Poznań" - o polskich piłkarzach brutalnie potraktowanych przez historię z perspektywy katalońskiej pisze Toni Padilla.
... bestie.   Toni Padilla przedruk za katalońśką gazetą El9 (16 kwietnia 2010) tłumaczenie: Artur Stęplewski   ... więcej

Kiks Garrinchy. Georgie Boy
"I to był świat George’a besta! Dziewczyny, alkohol, forsa, piłka nożna – w dowolnej kolejności. Z równą maestrią żonglował futbolówką, damskimi nogami i kieliszkami z szampanem. Jest takie słynne zdjęcie [...]: Georgie i Mary Stevin (w tamtym momencie Miss Świata) leżą w ogromnym hotelowym łóżku, a wokół nich rozsypane banknoty funtowe o bardzo konkretnych nominałach. Alegoria życia George’a besta." - polecamy kolejny felieton Adama Adamczyka.
... besta, którego Pele nazwał najlepszym piłkarzem w historii świata. „Belfast Boy”, „George the best”, „Piąty Beatles” – przezwisk było bez liku… Od samego początku jego droga sportowa i towarzyska pozbawiona była przeszkód, przypominała czerwony dywan, rozłożony w świetle fleszów, a Georgie – tak się przynajmniej wydawało – umiał się po nim poruszać z nonszalancją playboya, gracją luzaka i geniusza piłkarskiego. A ten geniusz też był bardzo odpowiedni, bo równy nonszalancji ... więcej

Gary Lineker, piłka i ja (część II)
"Strzał był lekki. Oddany od niechcenia i w sam środek bramki. Zaraz potem strzelec z grymasem ni to śmiechu, ni to niesmaku z powodu słabo wykonanej roboty spuścił głowę i truchtem pobiegł w kierunku środka boiska. Myślę, że to bardzo ważne – by ustalić charakterystykę tego grymasu. To jedna z kluczowych kwestii opowieści. Jeśli niesmak i zażenowanie – sprawa jest prosta, brak koncentracji. Dzisiaj to brzmi naiwnie, ale myślę, że Lineker nigdy nie strzeliłby karnego po tak ewidentnym błędzie sędziego, to nie byłoby to – wbić tak niesprawiedliwego gola, w ten sposób wyrównywać rekord Charltona. Myślę, że ten strzał to było w istocie podanie do bramkarza, oddanie sprawiedliwości Brazylii i przywrócenie honoru sobie, z całym majestatem nieco staroświeckiego uroku całej sytuacji".
... besta – za czarci drybling z szelmowskim błyskiem w oku i wirtuozerię boiskową, podobną wirtuozerii ułożenia piramidy z kieliszków do szampana. Gary'ego Linekera kochano między innymi za to, że potencjalnie stać go było na gest oddania przeciwnikowi niesprawiedliwie przyznanej szansy. I część komentatorów poszła tym tropem, w tym słynny Brian Glenville, ten sam, który kiedyś, tuż przed słynnym meczem z Polską na Wembley w 1973 roku, zaryzykował opinię, że Anglicy wcale nie muszą ... więcej