"Bramkarz Liverpoolu" na Ale Kino! z piłką - recenzja filmu

Bramkarz Liverpoolu
reżyseria: Arild Andresen
kategoria wiekowa: od 10 lat
można obejrzeć w: Multikino 51
termin: 7 i 9.12, godzina 9.30

Co może zrobić kilkunastoletni chłopiec, którego największym hobby jest piłka nożna, ale jest zbyt bojaźliwy, by w nią grać? Ojciec Jo umarł po upadku w czasie kąpieli. Od tej pory chłopiec obsesyjnie boi się jakichkolwiek urazów, co nie współgra z jego ukochaną grą kontaktową. Nadopiekuńcza mama, przez ciągłą kontrolę temperatury i samopoczucia jedynaka, nie ułatwia pozbycia się traumy. „Na boiskach co roku umierają piłkarze”, mówi do siebie w pewnym momencie Jo i próbuje uniknąć kontaktu z piłką, choć w szkolnej drużynie... stoi na bramce. Rezygnuje z treningów, ale kompensuje sobie fascynację futbolem w inny sposób – jak wszyscy chłopcy zbiera karty z piłkarzami. Największym marzeniem każdego z nich jest zdobycie tej z bramkarzem Liverpoolu, ulubionej drużyny, jednak miesiące poszukiwań doprowadzają wszystkich do frustracji – a może takiej karty w ogóle nie ma? Polowanie na nią staje się fabularnym motywem przewodnim filmu, jako główny punkt dyskusji i przeżyć nastolatków.

Życie chłopców obraca się wokół piłki nożnej. Tych piłkarskich historii jest tu kilka, chociażby epizod chłopca uznawanego za największy talent, którego ścieżka piłkarskiej kariery nie jest tak prosta, jak wydaje się wszystkim młodym fanom i kibicom z miasteczka. Futbol pełni tu funkcje prestiżowe, więziotwórcze, wzmacnia poczucie własnej wartości. Z tego względu Jo stoi na przegranej pozycji w grupie, zależy mu na znalezieniu karty, by wzbudzić szacunek rówieśników.

Piłka nożna stanowi oś fabularną filmu, jednak obraz opowiada przede wszystkim o dojrzewaniu, wyrastaniu z wieku dziecięcego w wiek męski, przełamywaniu swoich fizycznych i psychicznych blokad. Jo nie jest odważny, nie jest gwiazdą, przez co staje się ofiarą kolegi z klasy. W pewnym momencie musi jednak stawić opór – prześladowcy, mamie, samemu sobie i swoim słabościom, a pomocna, oczywiście, będzie tu jego ulubiona gra

Jo, w wielu sytuacjach chorobliwie wrażliwy i nieśmiały, potrafi zachować ironiczny dystans. To dzięki głównemu bohaterowi, granemu z niezwykłym wdziękiem przez Aska van der Hagena, film przesycony jest humorem i ciepłem. Chłopiec często wizualizuje sobie swoje przyszłe dokonania – od porozmawiania z ukochaną dziewczyną do naprawdę poważnych historii życiowych. Wizje te są najczęściej skrajne – widzi tylko swoje spektakularne sukcesy na zmianę z porażkami. A jednak Jo nie poddaje się swoim emocjom ani wrodzonemu pesymizmowi. Oprócz błyskotliwej inteligencji bohater ma jeszcze jedną wybijającą się cechę – konsekwencję. W pierwszych ujęciach filmu widzimy, gdy ćwiczy mięśnie dłoni urządzeniem podarowanym przez ojca. Widok ten może bawić, gdy widzi się chudziutkiego chłopca z zupełnie jeszcze dzięcięcą buzią. A jednak – konsekwencja przyniesie oszałamiający rezultat.

"Bramkarz Liverpoolu" to chyba najbardziej optymistyczny film tegorocznego cyklu "Ale Kino z piłką". Mimo że owym bramkarzem nie jest Jerzy Dudek.

Marta Hoffmann