Strona główna > Stałe projekty
Ale Kino! z piłką (2009)
Międzynarodowy Festiwal Filmów Młodego Widza Ale Kino! powstał z myślą o młodych i najmłodszych widzach, dla których oglądanie filmów jest wyprawą w nieznane, wyzwaniem i pasjonującą przygodą. Pokazuje kino dla młodych, które unika kulturowych i komercyjnych schematów. Co roku powstaje wiele filmów dla dzieci i młodzieży, które swoją szczerością, artyzmem i oryginalnym spojrzeniem na świat młodego pokolenia wymykają się natrętnemu dydaktyzmowi czy bezrefleksyjnej rozrywce. Misją Festiwalu jest, przede wszystkim, umożliwienie spotkania młodej widowni z takim właśnie kinem oraz szersza promocja artystycznego filmu dla dzieci i młodzieży.
Po raz czwarty filmy ukazujące pasję do piłki nożnej zostaną pokazane w sekcji Ale Kino! z piłką. Film potrafi wydobyć ze sportu to, co w nim najbardziej wartościowe i pociągające, ale także może przestrzegać przed zjawiskami negatywnymi, wynikającymi na przykład z nadmiernej komercjalizacji czy dopingu. Festiwal Ale Kino! jest jedynym festiwalem filmowym na świecie prowadzącym stałą, bogatą repertuarowo sekcję poświęconą futbolowi.
Szczegóły repertuarowe wkrótce
Komentarze
Dodaj komentarz
*tytuł komentarza:
*treść komentarza:
"Komentujący Jan Ciszewski nie zapomniał powiedzieć, że sędzia spotkania pan Patrick Partridge jest z zawodu farmerem, ale o mnie nic nie mówił. Mała dziewczynka – dzisiaj ma ze czterdziestkę – wręcza tuż przed pierwszym gwizdkiem Mirosławowi Bulzackiemu kwiaty i nie są to kwiaty dla mojej matki. Jan Tomaszewski płacze w czasie hymnu ze wzruszenia, ale wzruszony jest stutysięcznym śpiewem, a nie wiadomością o moich urodzinach" - cykliczny felieton Adama Adamczyka. więcej
"Pisarze wobec futbolu. Negacje, irytacje, fascynacje"
Erotyzm futbolu, piłka nożna jako tworzywo poetyckie, poeta-chuligan... Katolicki Uniwersytet Lubelski zaprasza na konferencję poświęconą związkom futbolu i literatury (4-5 czerwca 2012). więcej
“Przelobować to zagrać tak, żeby piłka spadła bramkarzowi za plecami niczym liść jesienny, najlepiej klonowy, bo wirujący.”
Jerzy Pilch
Alexi Lalas
Słaba jakość krótkiego filmu nie pozwala dokładnie zorientować się, jak wygląda nocny klub muzyczny, który zwabił na gościnny występ prawie dwumetrowego rudzielca, z gęstą brodą i długimi włosami. Widzowie mogą odnieść wrażenie, że człowiek, który zaraz będzie śpiewał, nieco chowa się za swoim zarostem, dając do zrozumienia, że nie do końca czuje się na swoim miejscu. Ale oto rozpoczyna się piosenka i od razu rozpoznajemy nieśmiertelny standard. To „Johnny B. Good” z repertuaru Chucka Berry’ego. Ogromny facet podchodzi do mikrofonu i od pierwszych taktów nie mamy wątpliwości, że początkowe wrażenie było czystą kokieterią. Bo Alexi Lalas bez dwóch zdań umie śpiewać. więcej
